sonbahar 3.bölüm
tam tahmin ettiğim gibi
kapıda bekliyordu beni….
“ baba nolur yapma lütfen”
*ruspu olucaksın başıma dimi, kiminle sürttün lan bu saate kadar"
dedi ve lafını dahi bitirmeden
eskiden olsa sinir,kin,nefret olurdu içimde. çünkü insan sevdiklerine karşı bu duyguları hissedermiş. bu iyi bir şey mi ya da kötü bir şey mi bilmiyorum, ama ben artık hiçbir şey hissedemiyorum. artık canım acımıyor.
kafama yediğim darbelerden sonra, olduğum yerden kalkmayı denedim. başım çok dönüyordu temkinli davranmaya çalıştım. ama başımın dönmesi izin vermiyordu buna. bu sefer o beni yerden kaldırdı. bir iki adım yaklaşıp suratıma bir tokat yapıştırdı. artık gücüm tükenmiş olucakki bayılmışım.