Online Notepad

Hemşirelik Öğrencileri İçin Vaka Analizleriyle Yara Bakımı ve Yönetimi Kılavuzu

Değerli hemşirelik öğrencileri, bu kılavuz, sınıf içinde öğrendiğiniz yara bakımı teorisini, klinik alanda karşılaşacağınız gerçek hasta senaryolarıyla birleştiren bir köprü olarak tasarlanmıştır. Yara bakımı, hemşirelik mesleğinin temel taşlarından biridir ve hastanın iyileşme sürecini doğrudan etkileyen kritik bir yetkinlik gerektirir. Bu kılavuz, farklı yara tiplerine yönelik değerlendirme süreçlerini, öncelikli müdahaleleri ve kritik bakım noktalarını ele alarak, öğrencilerin kanıta dayalı ve bütüncül bir yaklaşımla klinik karar verme becerilerini geliştirmeyi hedeflemektedir.

--------------------------------------------------------------------------------

1. Yara Değerlendirmesi ve Bakımının Temel İlkeleri

Vaka analizlerine geçmeden önce, her türlü yaraya uygulanabilecek evrensel prensipleri anlamak esastır. Bu bölüm, hemşirelik bakımının temelini oluşturan bu evrensel ilkeleri özetlemektedir. Bu temel ilkelerin eksiksiz bir şekilde kavranması, karşılaşılan her bir vakaya sistematik, güvenli ve kanıta dayalı bir yaklaşım sunmanın anahtarıdır ve başarılı bir yara yönetimi için vazgeçilmez bir zemin oluşturur.

1.1. Yara Sınıflandırması

Yaraların doğru sınıflandırılması, uygun bakım stratejisinin belirlenmesindeki ilk ve en önemli adımdır. Aşağıdaki tablo, yaraların temel sınıflandırma kategorilerini özetlemektedir.

1.2. Yara İyileşme Süreci

Yara iyileşmesi, birbiriyle iç içe geçmiş dört dinamik fazdan oluşan karmaşık biyolojik bir süreçtir.

1. Hemostaz (Hemen): Yaralanma ile anında başlar. Damarlarda vazokonstrüksiyon (daralma) meydana gelir ve trombositler bir araya gelerek kanamayı durduran fibrin tıkacını oluşturur. Bu, kan kaybını en aza indirir ve yara iyileşme kaskadını başlatır.

2. İnflamasyon (0-4 gün): Hemostazın hemen ardından vazodilatasyon (genişleme) başlar ve damar geçirgenliği artar. Bu fazda, yara bölgesine nötrofiller ve makrofajlar göç eder. Bu hücreler, bakterileri ve ölü dokuları fagositoz yoluyla temizleyerek yarayı bir sonraki faza hazırlar. Klasik inflamasyon belirtileri olan kızarıklık, ödem, sıcaklık artışı ve ağrı bu fazda görülür.

3. Proliferasyon (4-21 gün): Bu faz, dokunun yeniden inşasına odaklanır. Fibroblastlar yara bölgesine göç ederek yaranın gerim direncini sağlayan kollajen liflerini sentezler. Aynı zamanda, anjiyogenez (yeni kan damarlarının oluşumu) ile yara yatağı kanlanır ve parlak kırmızı renkte, hassas granülasyon dokusu oluşur. Son olarak, epitel hücreleri yaranın kenarlarından merkeze doğru göç ederek yaranın yüzeyini kapatır (epitelizasyon).

4. Matürasyon / Yeniden Şekillenme (21 günden başlayarak bir yıldan daha uzun sürebilir): İyileşmenin en uzun fazıdır. Bu süreçte, başlangıçta oluşan ve Tip III kollajen içeren geçici matriks (fibrin, fibronektin), yerini daha organize ve güçlü olan Tip I kollajenin baskın olduğu sekonder matrikse bırakır. Bu yeniden yapılanma, skar dokusunun gerim gücünü artırır ancak orijinal dokunun gücüne hiçbir zaman tam olarak ulaşamaz (%80'ine kadar ulaşabilir).

1.3. Bütüncül Hemşirelik Değerlendirmesi

Etkili bir yara yönetimi, sadece yaranın kendisine değil, hastanın genel sağlık durumuna da odaklanan bütüncül bir değerlendirme ile başlar.

• Hastanın Genel Durumunun Değerlendirilmesi:

    ◦ Yaşamsal Bulgular: Ateş, nabız, kan basıncı gibi değerler enfeksiyon veya hipovolemi gibi sistemik sorunların habercisi olabilir.

    ◦ Beslenme Durumu: Yeterli protein (serum albumin düzeyi), vitamin (A, C) ve mineral (çinko) alımı, kollajen sentezi ve bağışıklık fonksiyonları için kritiktir.

    ◦ Hidrasyon Durumu: Yeterli hidrasyon, doku perfüzyonunu ve hücresel fonksiyonları destekler.

    ◦ Kan Şekeri Düzeyi: Özellikle diyabetli hastalarda yüksek kan şekeri, lökosit fonksiyonlarını bozar, enfeksiyon riskini artırır ve yara iyileşmesini geciktirir.

    ◦ Ağrı: Ağrı, hastanın konforunu ve mobilizasyonunu etkileyerek iyileşmeyi dolaylı yoldan yavaşlatabilir.

    ◦ İmmün Sistem Durumu: İmmünsüpresif durumlar (ilaç kullanımı, hastalıklar) vücudun enfeksiyonla mücadelesini ve onarım süreçlerini zayıflatır.

• Yaranın Lokal Değerlendirilmesi (TIME Prensibi): Yaranın durumunu sistematik olarak değerlendirmek için uluslararası kabul görmüş TIME çerçevesi kullanılır.

    ◦ T (Tissue/Doku): Yara yatağının durumu değerlendirilir. Canlı, parlak kırmızı granülasyon dokusu mu var, yoksa iyileşmeyi engelleyen cansız (nekrotik, eskar veya sarı fibrotik) doku mu mevcut?

    ◦ I (Infection/Enfeksiyon): Yara, enfeksiyon veya inflamasyon belirtileri (kızarıklık, sıcaklık artışı, ödem, ağrı, pürülan akıntı) açısından incelenir.

    ◦ M (Moisture/Nem): Yaranın nem dengesi değerlendirilir. Yara çok mu kuru, yoksa aşırı eksudalı mı? İdeal yara iyileşmesi için nemli bir ortam gerekir, ancak aşırı eksüda çevre deride maserasyona (yumuşamaya) yol açabilir.

    ◦ E (Edge/Kenar): Yara kenarları incelenir. Kenarlar yara yatağına doğru ilerliyor mu (epitelizasyon), yoksa içeri doğru kıvrık, cansız veya yavaşlamış mı?

Şimdi bu temel ilkelerin, klinik pratiğin karmaşıklığı içinde nasıl birer pusulaya dönüştüğünü, üç farklı vaka analizi üzerinden adım adım inceleyelim.

--------------------------------------------------------------------------------

2. Örnek Vaka Sunumları ve Hemşirelik Yönetimi

Bu bölümde, teorik bilgilerin gerçek hayattaki klinik durumlara nasıl uygulandığını göstermek amacıyla üç farklı vaka senaryosu sunulmaktadır. Her vaka, farklı bir yara tipi ve hasta profili üzerinden hemşirelik sürecinin adımlarını –değerlendirme, öncelikli bakım, genel bakım ve kritik noktalar– detaylandırarak klinik problem çözme becerilerinizi geliştirmeyi amaçlamaktadır.

Vaka 1: Abdominal Cerrahi Sonrası Gelişen Cerrahi Alan Enfeksiyonu

Vaka Tanımı

58 yaşında, obezite ve Tip 2 diyabet öyküsü olan erkek hasta, geçirdiği laparotomi (karın ameliyatı) sonrası 5. günündedir. Hemşire, hastanın cerrahi insizyon hattında belirgin kızarıklık, artan hassasiyet ve sarı-yeşil renkli, pürülan (irinli) bir akıntı olduğunu gözlemler. Hastanın ateşi 38.5°C olarak ölçülmüş olup, laboratuvar sonuçlarında lökosit (beyaz kan hücresi) değeri yüksek saptanmıştır.

Hemşirelik Değerlendirmesi

1. Yaşamsal Bulguların Kontrolü: Hastanın ateşi (38.5°C) ve olası taşikardisi (hızlı nabız), vücudun enfeksiyona verdiği sistemik yanıtın en önemli göstergeleridir. Kan basıncı, enfeksiyonun şiddetlenmesi durumunda (sepsis riski) düşme eğilimi gösterebileceği için yakından izlenmelidir.

2. Ağrı Değerlendirmesi: Hastanın insizyon bölgesindeki ağrısının şiddeti ve karakteri, 0-10 arası bir Sayısal Ağrı Derecelendirme Ölçeği kullanılarak değerlendirilmelidir. Enfeksiyona bağlı ağrı genellikle zonklayıcı ve sürekli bir karakterdedir ve ağrıdaki artış enfeksiyonun ilerlediğini gösterebilir.

3. Yaranın Lokal Değerlendirmesi: Cerrahi insizyon hattı, klasik enfeksiyon belirtileri olan kızarıklık (rubor), ödem (şişlik), sıcaklık artışı (kalor), ağrı (dolor) ve fonksiyon kaybı açısından dikkatle incelenmelidir. Gözlemlenen pürülan akıntının rengi, miktarı, kıvamı ve kokusu mutlaka kaydedilmelidir. Bu bulgular, enfeksiyona neden olan mikroorganizma hakkında ipuçları verebilir.

Öncelikli Hemşirelik Bakımı

• Enfeksiyon Kontrolü: Hekim istemiyle, antibiyotik tedavisine başlanmadan önce yara akıntısından yara kültürü alınmalıdır. Bu, enfeksiyona neden olan spesifik bakterinin ve duyarlı olduğu antibiyotiklerin belirlenmesini sağlar. Ardından yara, povidon iyot veya klorheksidin gibi uygun bir antiseptik solüsyonla dikkatlice temizlenmeli ve steril pansuman ile kapatılmalıdır.

    ◦ Klinik Akıl Yürütme: Yara kültürü neden antibiyotik tedavisine başlamadan önce alınmalıdır? Bu sıranın ihlal edilmesi, hastanın tedavi seyrini nasıl etkiler?

• Sistemik Yanıtın Yönetimi: Hekim istemine göre uygun antibiyotik tedavisi derhal başlatılmalıdır. Hastanın yüksek ateşini kontrol altına almak için istemdeki antipiretik (ateş düşürücü) ilaçlar uygulanmalı ve dehidratasyonu önlemek için yeterli sıvı alımı desteklenmelidir.

• Hekim ile İletişim: Hastanın yaşamsal bulgularındaki değişiklikler, yaranın güncel durumu ve laboratuvar sonuçları (yüksek lökosit) gibi tüm değerlendirme bulguları acilen hekime bildirilmelidir. Bu, tedavinin zamanında yönlendirilmesi için kritik öneme sahiptir.

Genel Hemşirelik Bakımı ve İzlem

• Pansuman ve Yara Bakımı: Pansuman, yaranın akıntı miktarına göre belirlenen sıklıkta (genellikle günde bir veya iki kez) steril teknik kullanılarak değiştirilmelidir. Yara temizliği, kontaminasyonu önlemek için daima en az kontamine olan merkezden dışarı doğru dairesel hareketlerle yapılmalıdır. Yaranın iyileşme süreci (kızarıklığın azalması, akıntının niteliğinin değişmesi, granülasyon dokusunun oluşumu) her pansumanda dikkatle izlenmelidir.

• Beslenme Desteği: Yara iyileşmesi ve enfeksiyonla mücadele, vücudun enerji ve besin ihtiyacını artırır. Hastanın diyetinin protein, C vitamini, A vitamini ve çinko açısından zengin olması sağlanmalıdır. Beslenme durumu, hekim istemiyle serum albumin düzeyleri izlenerek takip edilebilir.

• Kan Şekeri Regülasyonu: Hastanın diyabeti, enfeksiyonla mücadeleyi ve yara iyileşmesini zorlaştıran önemli bir faktördür. Kan şekeri düzeylerinin hedeflenen aralıkta tutulması, bağışıklık sisteminin etkin çalışması için hayati önem taşır.

• Hasta Eğitimi: Taburculuk öncesi hastaya ve ailesine evde yara bakımının nasıl yapılacağı, enfeksiyon belirti ve bulgularının (artan kızarıklık, akıntı, ateş, kötü koku) neler olduğu ve bu belirtiler görüldüğünde ne yapmaları gerektiği konusunda net ve anlaşılır bir eğitim verilmelidir.

Kritik Noktalar ve Dikkat Edilmesi Gerekenler

• Sepsis Riski: Lokal bir enfeksiyonun, kan dolaşımına yayılarak yaşamı tehdit eden sistemik bir enfeksiyona (sepsis) dönüşme potansiyeli vardır. Bu nedenle, hipotansiyon, taşikardi, takipne (hızlı solunum) ve bilinç değişikliği gibi sepsis belirtileri yakından izlenmelidir.

• Yara Ayrılması (Dehisens): Enfeksiyon, doku bütünlüğünü zayıflatarak cerrahi yara dudaklarının birbirinden ayrılmasına neden olabilir. Bu risk, özellikle obezite ve diyabet gibi ek risk faktörleri olan hastalarda daha yüksektir.

• Antibiyotik Yan Etkileri: Başlatılan antibiyotik tedavisine karşı hastada gelişebilecek alerjik reaksiyonlar (döküntü, kaşıntı, nefes darlığı) veya diğer yan etkiler (örneğin, ishal) açısından hasta dikkatle gözlemlenmelidir.

--------------------------------------------------------------------------------

Vaka 2: İleri Yaş Hastada Görülen Kronik Venöz Bacak Ülseri

Vaka Tanımı

75 yaşında, kronik venöz yetmezlik tanısı olan kadın hasta. Sağ ayak bileği iç kısmında (medial malleol) yaklaşık 3 aydır iyileşmeyen, düzensiz kenarlı ve bol sarı renkli akıntılı (eksudalı) bir ülseri bulunmaktadır. Yara yatağında yaygın olarak sarı, cansız, fibrotik doku ve kısmi olarak da pembe-kırmızı granülasyon dokusu görülmektedir. Hasta, bacağındaki sürekli ağrı ve ağırlık hissinden şikayetçidir.

Hemşirelik Değerlendirmesi

1. Genel Sağlık Durumu: Hastanın ileri yaşı, yara iyileşmesini doğal olarak yavaşlatan bir faktördür (azalmış inflamatuar yanıt, yavaşlamış epitelizasyon). Beslenme durumu ve altta yatan kronik venöz yetmezlik gibi ek hastalıklar, iyileşme sürecini olumsuz etkileyen temel unsurlardır.

2. Yaranın Detaylı Değerlendirmesi: Yaranın boyutları (genişlik, uzunluk ve derinlik) ölçülerek kaydedilmelidir. Yara yatağı, yüzdesel olarak değerlendirilmelidir (örneğin, %70 fibrotik doku, %30 granülasyon dokusu). Bol miktardaki eksudanın tipi (seröz, pürülan vb.), rengi ve kokusu not edilmelidir. Yara çevresindeki deride, aşırı neme bağlı maserasyon (cildin beyazlaşması ve yumuşaması) ve venöz yetmezliğe bağlı renk değişiklikleri (hemosiderin birikimi) olup olmadığı kontrol edilmelidir.

3. Dolaşım ve Ağrı Değerlendirmesi: Bacağındaki ödemin derecesi (gode bırakıp bırakmadığı) ve yaygınlığı değerlendirilmelidir. Altta yatan arteriyel bir sorun olup olmadığını dışlamak için periferik nabızlar (dorsalis pedis, posterior tibial) kontrol edilmelidir. Hastanın kronik ağrısı, yaşam kalitesini ciddi şekilde etkilediği için bir ağrı skalası ile düzenli olarak değerlendirilmelidir.

Öncelikli Hemşirelik Bakımı

• Eksüda Yönetimi ve Nem Dengesinin Sağlanması: Bu vakadaki en önemli öncelik, bol eksudayı yöneterek yara çevresindeki sağlam deriyi maserasyondan korumaktır. Bu amaçla, yüksek emicilik kapasitesine sahip aljinat veya köpük (foam) örtüler gibi modern pansuman materyalleri tercih edilmelidir. Bu örtüler, fazla nemi emerken yara yatağında iyileşme için gerekli olan ideal nemli ortamı korur.

• Debridman Gerekliliğinin Değerlendirilmesi: Yara yatağındaki sarı, cansız (fibrotik) doku, yeni ve sağlıklı doku oluşumunun önünde mekanik bir engel teşkil eder. Bu vakada, hastanın konforu ve yaranın kronik doğası göz önünde bulundurularak, vücudun kendi enzimlerini kullanarak cansız dokuyu yavaşça temizlemesini sağlayan otolitik debridman hedeflenebilir. Bu süreci desteklemek için hidrojel içeren pansumanlar kullanılabilir.

• Kompresyon Tedavisi: Venöz ülserlerin temel tedavi prensibi, altta yatan venöz yetmezliği yönetmektir. Bu nedenle, hekim istemiyle ve değerlendirme aşamasında saptandığı üzere altta yatan belirgin bir arteriyel dolaşım sorunu olmadığından emin olunduktan sonra, bacağa uygun basınçta kompresyon bandajları uygulanmalıdır. Kompresyon, ödemi azaltır, venöz kanın kalbe dönüşünü destekler ve böylece yaranın iyileşmesini hızlandırır.

Genel Hemşirelik Bakımı ve İzlem

• Düzenli Pansuman Değişimi: Pansuman, yaranın eksüda miktarına ve kullanılan örtünün özelliğine göre, genellikle 2-3 günde bir veya sızıntı olduğunda değiştirilmelidir.

• Cilt Bakımı: Yara çevresindeki hassas cildi korumak ve maserasyonu önlemek için bariyer kremler veya çinko oksit içeren ürünler kullanılmalıdır.

• Mobilizasyon ve Elevasyon: Hastaya, dinlenirken bacağını kalp seviyesinin üzerinde tutmasının (elevasyon) ödemi azaltmada ne kadar önemli olduğu anlatılmalıdır. Mümkün olduğunca mobilize olması, baldır kas pompasını çalıştırarak venöz dolaşımı destekleyeceği için teşvik edilmelidir.

• Hasta Eğitimi: Tedavinin başarısı büyük ölçüde hastanın tedaviye uyumuna bağlıdır. Hastaya ve ailesine kompresyon bandajlarının/çoraplarının doğru kullanımı, bacak elevasyonunun önemi ve günlük cilt bakımı konularında uygulamalı eğitim verilmelidir.

Kritik Noktalar ve Dikkat Edilmesi Gerekenler

• Enfeksiyon Gelişimi: Kronik açık yaralar, mikroorganizmaların üremesi için uygun bir ortamdır. Yara akıntısının renginde, kokusunda veya miktarında ani bir değişiklik, artan ağrı veya ateş gibi belirtiler enfeksiyon habercisi olabilir ve yakından izlenmelidir.

• Ağrı Yönetimi: Kronik yara ağrısı, hastanın uyku düzenini, iştahını ve genel yaşam kalitesini olumsuz etkiler. Ağrının düzenli olarak değerlendirilmesi ve hekim istemine göre uygun analjeziklerle yönetilmesi, bütüncül bakımın önemli bir parçasıdır.

• Hasta Uyumu: Kompresyon tedavisi ve bacak elevasyonu gibi uygulamalar, hasta için zorlayıcı olabilir. Tedavinin uzun vadeli başarısı, hastanın bu önerilere ne ölçüde uyum sağladığına bağlıdır. Bu nedenle, hastayı motive etmek ve eğitimini sürekli kılmak kritik öneme sahiptir.

    ◦ Klinik Akıl Yürütme: Kompresyon tedavisine uyumsuz bir hastayı motive etmek için hangi hemşirelik stratejileri kullanılabilir? Hastanın endişeleri neler olabilir?

--------------------------------------------------------------------------------

Vaka 3: Acil Servise Gelen Travmatik Kesik (İnsizyon) Yarası

Vaka Tanımı

24 yaşında, bilinen bir kronik hastalığı olmayan sağlıklı bir birey, mutfakta cam kesmesi sonucu sol ön kolunda yaklaşık 5 cm uzunluğunda, derin bir kesik (insizyon) ile acil servise başvuruyor. Yara kenarlarının düzgün olduğu ancak aktif kapiller kanamasının devam ettiği gözlemleniyor.

Hemşirelik Değerlendirmesi

1. Kanama Kontrolü ve Dolaşım Değerlendirmesi: Acil serviste ilk ve en önemli öncelik, kanamayı kontrol altına almaktır. Kanama durdurulduktan sonra, yaranın distalindeki (el ve parmaklar) dolaşım değerlendirilmelidir. Bunun için periferik nabızlar (radial nabız) kontrol edilir; parmakların rengi, sıcaklığı ve kapiller geri dolum zamanı değerlendirilir.

2. Yara Değerlendirmesi: Yaranın derinliği, alttaki kas, damar, sinir veya tendon gibi yapılarda hasar olup olmadığını anlamak için dikkatlice değerlendirilmelidir. Yaralanmaya camın neden olması sebebiyle, yara içinde kalmış olabilecek yabancı cisim (cam parçası) varlığı mutlaka sorgulanmalı ve gerekirse hekim tarafından muayene edilmelidir.

3. Tetanoz Aşı Durumunun Sorgulanması: Tüm travmatik yaralanmalarda tetanoz profilaksisi standart bir yaklaşımdır. Hastanın en son ne zaman tetanoz aşısı olduğu mutlaka sorgulanmalı ve kaydedilmelidir.

Öncelikli Hemşirelik Bakımı

• Hemostazın Sağlanması: Aktif kanamayı durdurmak için yaranın üzerine steril bir gazlı bez ile doğrudan ve sürekli basınç uygulanmalıdır. Bu genellikle kapiller kanamaları kontrol altına almak için yeterlidir.

• Yara Temizliği: Kanama kontrol altına alındıktan sonra, yara ve çevresi potansiyel kontaminantlardan arındırılmalıdır. Bu amaçla, yaranın bol miktarda serum fizyolojik ile irrigasyon (yıkama) yöntemiyle temizlenmesi en etkili yöntemdir.

• Ağrı Yönetimi: Yara temizliği ve olası dikiş (sütür) işlemi hasta için ağrılı olabilir. Hastanın ağrısı değerlendirilmeli ve hekim istemine göre yara çevresine lokal anestezik enjekte edilerek veya sistemik bir analjezik uygulanarak hasta konforu sağlanmalıdır.

Genel Hemşirelik Bakımı ve İzlem

• Yaranın Kapatılması: Bu vakadaki gibi temiz, enfekte olmayan ve kenarları düzgün olan akut yaralar, genellikle enfeksiyon riski düşük olduğu için primer iyileşmeye bırakılır ve dikiş (sütür) ile kapatılır.

• Pansuman: Yara kapatıldıktan sonra, dış etkenlerden korumak ve temiz tutmak amacıyla üzeri steril bir pansuman malzemesi ile kapatılmalıdır.

• Tetanoz Profilaksisi: Hastanın aşı geçmişine göre, hekim istemiyle tetanoz aşısı veya gerekli durumlarda tetanoz immünglobulini yapılmalıdır.

• Taburculuk Eğitimi: Hastaya taburcu olurken şu bilgiler verilmelidir: Yara yerini ilk 24-48 saat temiz ve kuru tutması, enfeksiyon belirtilerini (artan ağrı, kızarıklık, şişlik, akıntı, ateş) takip etmesi ve bu belirtiler ortaya çıkarsa derhal sağlık kuruluşuna başvurması gerektiği. Ayrıca, dikişlerinin ne zaman ve nerede alınacağı konusunda net bilgi verilmelidir.

Kritik Noktalar ve Dikkat Edilmesi Gerekenler

• Nörovasküler Hasar: Ön kol gibi anatomik bölgelerdeki derin kesikler, sinir veya damar yaralanması açısından yüksek risk taşır. Hastadan parmaklarını tek tek bükmesini ve açmasını (motor fonksiyon), ardından gözleri kapalıyken her bir parmak ucuna hafifçe dokunarak dokunuşu hissedip hissetmediğini (duyusal fonksiyon) sormak gibi spesifik testler yapılmalıdır. Bu fonksiyonlarda bir kayıp olması, altta yatan sinir veya tendon hasarının bir göstergesi olabilir ve acil cerrahi müdahale gerektirebilir.

    ◦ Klinik Akıl Yürütme: Değerlendirme sırasında distal nabız alınamıyorsa veya kapiller geri dolum 3 saniyeden uzunsa, hemşirenin anlık önceliği ne olmalıdır?

• Enfeksiyon Riski: Her ne kadar temiz bir kesik gibi görünse de, cilt bütünlüğünün bozulduğu her durumda enfeksiyon riski mevcuttur. Hastanın bu konuda eğitilmesi ve yara bakımına özen göstermesinin teşvik edilmesi, komplikasyonları önlemede kritik rol oynar.

• Fonksiyon Kaybı: Özellikle fark edilmemiş bir tendon yaralanması, uzun vadede kalıcı fonksiyon kaybına (örneğin, parmağı bükememe) yol açabilir. Bu nedenle, acil serviste yapılan ilk muayenenin son derece dikkatli ve kapsamlı olması şarttır.