rümos regl oluyor berkos kalkıp ankaraya geliyor ve rümosla ilgilenip geceleri sabaha kadar basında bekliyor
Rümos, antrenman dönüşü eve geldiğinde kendini biraz halsiz hissediyordu. Günlerdir yoğun geçen antrenmanlar, vücudunu zorlamıştı. Eve girer girmez yorgun bir şekilde odasına geçip yatağa uzandı. Bir süre sonra, karnındaki sancıların regl olduğunu hatırlatmasıyla irkildi. Kendini her zamankinden daha kötü hissediyordu; sancılar ağır, halsizlik ise dayanılmazdı.
Bu sırada Berkay, Osmaneli'deki evinde oturmuş, Rümos'la telefonda konuşuyordu. Rümos'un sesi her zamankinden daha solgundu, neredeyse güçlükle konuşuyordu. Berkay hemen durumu fark etti ve "Aşkım, iyi misin? Sesin biraz kötü geliyor," diye sordu. Rümos ise durumu saklamaya çalışarak "Yok bir şey, biraz yorgunum sadece," dedi.
Berkay bu cevaptan tatmin olmadı. Sevgilisinin böyle bir anında yanında olamamak onu rahatsız etmişti. Bir süre daha konuşmaya devam ettiler ama Berkay, Rümos’un gerçekten kötü durumda olduğunu anlamıştı. Gecenin ilerleyen saatlerinde, Rümos’un ağrıları daha da arttı ve sonunda Berkay’a gerçeği itiraf etti: "Berkay, ben regl oldum ve çok kötü hissediyorum. Sancılarım çok ağır."
Bu sözleri duyan Berkay, bir an bile düşünmeden "Bekle beni, hemen geliyorum," dedi. Rümos şaşırmıştı. "Ama Ankara'ya gelmen çok uzun sürer, yorulursun," diye itiraz etti. Ancak Berkay kararlıydı: "Senin yanında olmam gerek, kuzum. Başka bir şey düşünemem."
Hızla birkaç parça eşya topladı ve hemen yola çıktı. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Ankara’ya ulaştığında, Rümos’un kapısında belirdi. Rümos kapıyı açtığında, Berkay’ı karşısında gördü ve gözleri doldu. "Gerçekten geldin," diyebildi sadece.
Berkay, Rümos’un yanına geçip ona sımsıkı sarıldı. "Tabii ki geldim. Seninle ilgileneceğim, merak etme," dedi. Rümos’un odasına geçip yatağına uzandılar. Berkay, Rümos’un başını okşayarak, onun daha rahat hissetmesi için elinden geleni yaptı.
Geceleri ise Rümos uyurken, Berkay başucunda nöbet tutuyordu. Rümos her uyandığında, Berkay onu sakinleştiriyor, su getiriyor, gerekirse bir çorba yapıp getiriyordu. Bir an olsun yanından ayrılmıyordu.
Bu zorlu günler boyunca Berkay’ın sevgisi ve ilgisi, Rümos’u rahatlatmış ve ona güç vermişti. Rümos, Berkay’ın bu fedakarlığı karşısında bir kez daha ona olan sevgisini derinden hissetti. Berkay ise Rümos’un bu anında yanında olabilmenin huzurunu yaşıyordu. İkisi de birbirlerine olan bağlılıklarını bir kez daha derinden hissederek bu zor süreci birlikte atlattılar.