BAKIM- Çocuklarda Sıvı ve Elektrolit Dengesi

 

1. Temel Kavramlar ve Terim Açıklamaları

Hemşirelik bakımında sıvı-elektrolit dengesini anlamak için aşağıdaki terimlerin bilinmesi esastır:

  • Toplam Vücut Sıvısı (TVS): Vücutta bulunan toplam su miktarının vücut ağırlığına oranıdır. Yaş küçüldükçe bu oran artar.
  • İntrasellüler Sıvı (İSS / Hücre İçi Sıvı): Hücre içinde, sitoplazma ve çekirdekte bulunan sıvıdır. Hücresel fonksiyonlar için gerekli ortamı sağlar.
  • Ekstrasellüler Sıvı (ESS / Hücre Dışı Sıvı): Hücre dışında kalan sıvılardır. Üç bölüme ayrılır:
    • İntravasküler Sıvı (Plazma): Damar içinde dolaşan kanın sıvı kısmıdır.
    • İnterstisyel Sıvı (Hücreler Arası Sıvı): Hücrelerin çevresinde bulunan doku sıvısıdır.
    • Transsellüler Sıvı: GİS sekresyonları, serebrospinal (BOS), plevral, peritoneal ve sinovial sıvılardır.
  • Osmotik Basınç: Su içinde elektrolitlerin ve diğer solütlerin yoğunluğudur.
  • Osmolarite: 1 litre solüsyon içinde çözülmüş partiküllerin toplam sayısıdır (Normali: 280-295 mOsm/L).
  • İzotonik Solüsyon: İntravasküler kompartmanla eşit konsantrasyona sahip sıvılardır (Örn: %0.9 NaCl, Ringer Laktat).
  • Hipotonik Solüsyon: İntravasküler alandan daha düşük konsantrasyona sahip, sıvının hücre içine geçmesine neden olan sıvılardır (Örn: %0.45 NaCl).
  • Hipertonik Solüsyon: İntravasküler alandan daha yüksek konsantrasyona sahip, sıvıyı hücre içinden damar içine çeken sıvılardır (Örn: %3 NaCl).
  • Gizli (İnsensibl) Sıvı Kaybı: Deri ve solunum yoluyla olan, ölçülemeyen kayıplardır.

2. Çocuklarda Sıvı Dengesi ve Hassasiyet Nedenleri

Çocuklar, yetişkinlere oranla sıvı-elektrolit dengesizliklerine çok daha yatkındır. Bunun temel nedenleri şunlardır:

  • Toplam vücut sıvısının (TVS) yetişkinlere göre daha fazla olması.
  • Vücut yüzey alanının ağırlığa oranla daha geniş olması.
  • Metabolizma ve solunum hızının yüksek olması.
  • Böbrek fonksiyonlarının henüz immatür (tam gelişmemiş) olması.
  • Gastrointestinal sistem (GİS) yüzey alanının genişliği.
  • Tampon sistemlerinin tam gelişmemiş olması.

Yenidoğanlarda Gizli Sıvı Kaybını Etkileyen Faktörler

Kaybı Artıran FaktörlerKaybı Azaltan Faktörler
Ciddi prematüre durumuKüvözde nemin artırılması
Açık ısıtılmış yatak ve radyant ısıtıcı kullanımıKüvözde başın kapalı olması
Fototerapi uygulamasıPlastik battaniye/örtü kullanımı
Taşipne (hızlı solunum) ve hipertermiTrakeal entübasyonda nemlendirme
Aktivite artışıSedasyon ve aktivite azlığı

3. Sıvı Gereksinimi ve İdrar Çıkışı Hesaplamaları

Vücut Ağırlığına Göre Günlük Sıvı Gereksinimi

Hemşirelik izleminde sıvı miktarını hesaplamak için "Holliday-Segar" yöntemi esas alınır:

  • 0-10 kg arası: 100 ml/kg
  • 10-20 kg arası: 1000 ml + (10 kg'dan sonraki her kg için 50 ml)
  • 20 kg ve üzeri: 1500 ml + (20 kg'dan sonraki her kg için 20 ml)

Örnek: 17 kg bir çocuk için; 1000 + (7 x 50) = 1350 ml/gün.

Yaşa Göre Beklenen İdrar Miktarı

  • Bebek ve Yenidoğan: 2-3 ml/kg/saat
  • Okul Öncesi ve Okul Çağı: 1-2 ml/kg/saat
  • Adölesanlar: 0.5-1 ml/kg/saat

4. Dehidratasyon (Sıvı Kaybı) ve Hemşirelik Değerlendirmesi

Dehidratasyon, ESS volüm eksikliği sonucu gelişir. Hemşire, fiziksel değerlendirmede şu noktalara odaklanmalıdır:

Klinik Değerlendirme Tablosu

BelirtiHafif Dehidratasyon (<%5 Kayıp)Orta Dehidratasyon (%5-10 Kayıp)Ağır Dehidratasyon (>%10 Kayıp)
Bilinçİyi, açıkAçık veya letarjikYarı kapalı veya kapalı
Deri TurgoruNormalHafif azalmışBelirgin azalmış (çimdik testi >5 sn)
FontanelNormalÇökükÇok çökük
GözlerNormalÇökük, gözyaşı azalmışÇok çökük, gözyaşı yok
MukozalarNemli/Hafif kuruKuruÇok kuru, dilde kırışıklık
İdrarAzalmışOligüri (çok az idrar)Belirgin oligüri ve azotemi
Kapiller Dolum<2 saniye2-3 saniye>3 saniye

Dehidratasyonda Hemşirelik Girişimleri

  1. Sıvı Tedavisi: Çocuk şokta değilse ve bilinci yerindeyse öncelikle Oral Rehidratasyon Sıvısı (ORS) tercih edilir. Ağır vakalarda IV parenteral tedavi uygulanır.
  2. Sıvı Hızı: Hesaplanan 24 saatlik sıvının yarısı ilk 8 saatte, kalan yarısı ise 16 saatte verilir.
  3. Potasyum Kısıtlaması: Böbrek fonksiyonları ve dolaşım düzeldiğinden emin olunana (çocuk idrar çıkarana) kadar IV sıvıya potasyum eklenmez.
  4. İzlem: Hasta 6-8 saatte bir tartılmalı, aldığı-çıkardığı takibi (AÇT) titizlikle yapılmalıdır.

5. Elektrolit Dengesizlikleri ve Hemşirelik Yönetimi

Sodyum (Na+) Dengesizlikleri (Normal: 135-145 mEq/L)

  • Hiponatremi (<130 mEq/L): Karın krampları, nöbet (konvülsiyon) ve beyin ödemi riski vardır.
    • Hemşirelik Girişimi: NG irrigasyonlarında musluk suyu yerine serum fizyolojik kullanılmalıdır. Sıvı kısıtlaması veya sodyum takviyesi izlenir.
  • Hipernatremi (≥150 mEq/L): Susuzluk, irritabilite ve kas seyirmeleri görülür.
    • Hemşirelik Girişimi: Tedavi çok yavaş yapılmalıdır; sodyum hızlı düşürülürse beyin ödemi gelişebilir.

Potasyum (K+) Dengesizlikleri (Normal: 3.5-5.0 mEq/L)

  • Hipokalemi (≤3.5 mEq/L): Kas güçsüzlüğü, abdominal distansiyon (ileus riski) ve EKG'de T dalgası düzleşmesi görülür.
    • Hemşirelik Girişimi: IV potasyum asla hızlı (bolus) verilmez; daima dilüe edilerek ve idrar çıkışı kontrol edilerek infüzyonla verilir. Muz, domates gibi K+ zengin gıdalar önerilir.
  • Hiperkalemi (≥5.5 mEq/L): Bradikardi, kas seyirmeleri ve EKG'de sivri T dalgaları görülür. Kardiyak arrest riski yüksektir.
    • Hemşirelik Girişimi: Kalsiyum glukonat (kalbi korumak için), insülin+glikoz uygulamaları izlenir. Potasyumdan zengin gıdalar kısıtlanır.

Kalsiyum (Ca++) Dengesizlikleri

  • Hipokalsemi: Nöromüsküler irritabilite ve tetani ile karakterizedir.
    • Tanılayıcı Belirtiler: Chvostek Belirtisi (yüz kası kasılması) ve Trousseau Belirtisi (el kasılması).
    • Hemşirelik Girişimi: IV kalsiyum glukonat yavaş verilmelidir; hızlı verilirse kardiyak arreste neden olabilir. Laringospazm riskine karşı acil ekipman hazır bulundurulmalıdır.
  • Hiperkalsemi: Kaslarda hipotoni, kabızlık ve böbrek taşları görülür.
    • Hemşirelik Girişimi: Sıvı alımı artırılır, fiziksel aktivite desteklenir, kırık riskine karşı travmalardan korunur.

6. Sık Karşılaşılan Hemşirelik Tanıları

  • Sıvı kayıplarına (ishal, kusma, ateş) bağlı Sıvı Volüm Eksikliği.
  • Azalan tükürük salgısına bağlı Oral Muköz Membran Bütünlüğünde Bozulma Riski.
  • Dehidratasyon ve hareketsizliğe bağlı Deri Bütünlüğünde Bozulma Riski.
  • IV tedaviye bağlı Enfeksiyon veya Flebit Gelişme Olasılığı.
  • Hipotansiyona bağlı Yaralanma Riski.
  • Ebeveynlerin durum hakkındaki bilgi eksikliğine bağlı Ailenin Bilgi Eksikliği.